Doorboorde bijbelse betekenis

(do:r'bo:rən) (doorboorde, heeft doorboord) 1. een opening boren in: een muur -. 2. tot in het diepste van iemand doordringen: een -de blik. → hart, ziel. 3. diep grieven: dat doorboort mij het hart. Syn. doorsteken, doorvlijmen. 1) • [ov] een scherp voorwerp geheel door iets heen steken. (2) er een gat in maken vb: hij doorboorde de appel met een schroevendraaierze heeft door. Doorboorde bijbelse betekenis (doorboor'de, heeft doorboord'), met een boor gaten maken in: een doorboord plankje; — oneig.: doorsteken, doorpriemen: met een dolk het hart doorboren; — in ’t bijz. van kogels en van schoten: als borend door iets heendringen: een kogel doorboorde het harnas; het schip was op vele plaatsen doorboord; — ook van de blik en van de ogen.
doorboorde bijbelse betekenis

Wonden van Jezus definitie

In de katholieke traditie staan de stigmata bekend als zichtbare wonden op het lichaam van een gelovige, precies op die delen van het lichaam waar Jezus voorafgaand aan zijn kruisdood werd verwond. In plaats van stigmata wordt ook wel eens gesproken van de “kruiswonden” of “de wondtekenen Gods”. Er zijn vele meldingen van stigmata, die verschillende vormen kunnen aannemen: aan de handen en/of voeten, een wond in de zijde (door de lans van de Romeinse soldaat) en hoofdwonden (ten gevolge van de doornenkroon).
Wonden van Jezus definitie De vijf wonden van Christus, ook wel bekend als de "Five Sacred Wounds" verwijzen naar de wonden die Jezus opliep tijdens zijn kruisiging.
wonden van Jezus definitie

Kruisiging uitleg

Kruisiging was de pijnlijkste straf van de Romeinen. De Romeinse beulen hadden elke stap van deze executiemethode geperfectioneerd, om hun slachtoffers zoveel mogelijk te laten lijden. De straf was zo wreed dat het eeuwenlang verboden was om hem te gebruiken voor Romeinse burgers. De kruisiging van Jezus Christus speelde zich af in een tumultueus Jeruzalem, rond na Christus, tijdens de regering van keizer Tiberius en onder het gezag van Pontius Pilatus, de Romeinse prefect van Judea van 26 tot 36 na Christus. Kruisiging uitleg De kruisiging van Jezus Christus is een bewijs van de macht van de liefde over de duisternis. Op de bebloede aarde van Golgotha werd Jezus van zijn kleren ontdaan en aan een houten kruis genageld. Jezus droeg het gewicht van de zonden van de mensheid en strekte zijn armen uit in een gebaar van vergeving.
kruisiging uitleg

Lijden Christus synoniem

Lijden zegt dit op de meest algemeene wijze: pijn lijden, dorst lijden. Dulden heeft de bijgedachte, dat men het onaangename wel gelaten, maar toch met eenigen tegenzin ondervindt: Moet ik dat lasteren nog langer dulden?. In het lijden legde God onze schuld op Hem (vs. 6). Hij liet Zich volledig onderwerpen in Zijn bange kwelling, zoals een lam dat naar de slachting wordt geleid (vs. 7). Hij stierf als een misdadiger, afgesneden uit het land van de levenden (vs. 8). Lijden Christus synoniem En Paulus, gelijk hij gewoon was, ging tot hen in, en drie sabbatten lang handelde hij met hen uit de Schriften, Dezelve openende, en voor ogen stellende, dat de Christus moest lijden en opstaan uit de doden, en dat deze Jezus is de Christus, Dien ik, zeide hij, ulieden verkondige.
lijden Christus synoniem

Offer betekenis

Offer Een soort geschenk dat mensen aan een hogere macht afstaan. Door een offer te schenken hopen ze dat een wens uitkomt, dat ze van hun zonden worden verlost of dat ze tegen onheil worden beschermd. Het heet een offer omdat het altijd iets kostbaars is dat je liever niet wilt geven. When we offer, we ask someone if they would like to have something or if they would like us to do something for them. We usually say yes, please or no, thanks when we reply to offers. [ T ] She was offered a new job. [ T ] Can I offer you (= Would you like) something to drink? [ I ] My father offered to take us to the airport.
    Offer betekenis fer (het; o; meervoud: offers) 1 gift die aan een of de godheid wordt toegewijd: brandoffer, reukoffer 2 iets dierbaars dat wordt afgestaan: een offer brengen (a) een gave geven; (b) zich opofferen; ten offer vallen aan iem. of iets vernietigd worden door o f·fe·ren (offerde, heeft geofferd) 1 een offer brengen, opdragen: een lam offeren.
offer betekenis